Πώς να δεχτείτε ένα κομπλιμέντο

2
Πώς να δεχτείτε ένα κομπλιμέντο

Πόσο καλά δέχεσαι ένα κομπλιμέντο;

Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν μια περίεργη ερώτηση για να ξεκινήσει με αυτήν την εβδομάδα. Και τι σχέση έχει αυτό με τους πρόσφατους προβληματισμούς σχετικά με την ψυχική ακαταστασία;

Η ιδέα να ξεκαθαρίσουμε το μυαλό μας ώστε να υπάρχει χώρο και ψυχική διαύγεια είναι ένα υπέροχο. Και μπορεί να είναι δυνατό να έχουμε ένα μεγάλη χωματερή του εγκεφάλου, και μεταφέρετε όλα όσα υπάρχουν εκεί έξω και στο χαρτί. Αλλά ιδού, μέσα σε λίγες εβδομάδες, ούτε καν μέρες, η ζωή συνωμοτεί για να γεμίσει τον εγκέφαλό σου πάλι με περισσότερες πληροφορίες, δεδομένα, επιλογές, εκκρεμότητες, αγωνίες, αρνητική αυτοπεποίθηση…. ξαναδημιουργήστε αυτή την παχύρρευστη εγκεφαλική σούπα που απλά δούλεψες τόσο σκληρά για να ξεκαθαρίσεις. (Brain soup?!……περισσότερα εδώ).

Χρειαζόμαστε λοιπόν κάποιου είδους φίλτρο. ΕΝΑ ψυχικός αστυνομικός ΠΟΥ προσδιορίζει σκέψεις καθώς έρχονται στο μυαλό μας και μετά κανάλια αυτές οι σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση για την ψυχική μας ευεξία και διαύγεια. Ένα φίλτρο που όχι μόνο παρατηρεί τις σκέψεις καθώς φτάνουν, αλλά αναλαμβάνει γρήγορη δράση για να αποτρέψετε τα αρνητικά να ριζώσουν. Όσοι από εσάς το διαβάζετε αυτό έχοντας επίγνωση της χριστιανικής πίστης μπορεί να το θυμηθείτε θαυμάσιος στίχος στη Β’ Κορινθίους που μας λέει να κάνουμε ακριβώς αυτό, να αιχμαλωτίστε κάθε σκέψη και να το κάνει υπάκουο στον Χριστό.

Αυτό μπορεί να ακούγεται πολύ αυταρχικό και ελεγκτικό…μέχρι να σταματήσετε και να σκεφτείτε ότι αυτός είναι ο ίδιος Χριστός που σας αγαπά πέρα ​​από οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε και θέλει το καλύτερο για εσάς.

Αιχμαλωτίζοντας τις σκέψεις και μην τους το επιτρέπει Για να μας κατευθύνει σε ένα αρνητικό και αυτοκαταστροφικό μονοπάτι χρειάζεται χρόνος, προσπάθεια και συνειδητοποίηση. Και η ερώτηση που έθεσα πριν από μερικές εβδομάδες μπορεί να χρησιμεύσει ως ένα τέτοιο φίλτρο.

Σταματάμε και ρωτάμε τον εαυτό μας, προς ποια κατεύθυνση με οδηγούν αυτές οι σκέψεις, προς την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου μακριά;

Τι συμβαίνει όταν κάποιος σου λέει κάτι καλό; Πόσο άνετα είσαι με αυτό; Και έχετε την τάση να απορρίπτετε το κομπλιμέντο ή να το απορρίπτετε; Ή να μειώσετε την αξία του προσθέτοντας δηλώσεις αποποίησης ευθύνης ή αποκλείοντας τον εαυτό σας;

Τι είναι το αντίκτυπο στον φιλοφρονητή αυτής της προσέγγισης;

Γιατί αυτό έχει να κάνει με το δικό μας αυτοπροβολή και το δικό μας αυτοπεποίθηση. Αν κάποιος μας πει κάτι ωραίο, ειδικά όταν πρόκειται για τον χαρακτήρα μας, τον δικό μας άμεσες σκέψεις μπορεί να μας πάρει μέσα μία από τις δύο κατευθύνσεις.

Αποδέχομαι το κομπλιμέντο με χάρη, και επιλέγω να δούμε ότι υπάρχει καλό σε εμάς που αρέσει στους άλλους, το επιβεβαιώνουν και το εκτιμούν.

Ή απολύω το κομπλιμέντο γιατί εμείς πάλη να δούμε αυτά τα θετικά χαρακτηριστικά στον εαυτό μας.

Αλλά αυτό είναι για να κάνω μια επισήμανση. Και αυτό είναι ένα κοινό πρόβλημα, όπως αυτό το άρθρο τονίζει καλά.

Πόσο άνετα νιώθουμε με αυτό που είμαστε, τι μπορούμε να κάνουμε και με τα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα που επιδεικνύουμε; Γιατί όταν εμείς επιλέγουμε να παίρνουμε τις σκέψεις μας προς μια θετική κατεύθυνση όταν κάποιος μας κάνει κομπλιμέντατότε μπορούμε επιλέξτε για εμφάνιση περισσότερο από αυτό το χαρακτηριστικό.

Για παράδειγμα, κάποιος σας ευχαριστεί για κάτι που κάνατε και εκφράζει ότι είστε ευγενικός άνθρωπος. Εσείς αποδέχομαι αυτό το κομπλιμέντο με χάρη και ένα απλό ευχαριστώ, δείτε το καλό σε αυτό και αποφασίστε να συνεχίσετε να δείχνετε καλοσύνη. Η αυτοπεποίθησή σας χτίζεται και μεγαλώνετε σε χαρακτήρα. Και αποδέχεσαι το δώρο του κομπλιμέντου από τον κομπλιμέντο, δείχνοντάς τους αξία και αναγνώριση κατά τη διάρκεια.

Ή εσύ ρόπαλο μακριά αυτό το κομπλιμέντο και να πω ότι δεν ήταν τίποτα, ή εκτρέπω το κομπλιμέντο πίσω, ή αυτοσαμποτάζ επισημαίνοντας τα ελαττώματα σας. Κάνοντάς το αυτό, πιστεύετε (υποσυνείδητα ή με άλλο τρόπο) ότι ο Συμπληρότης είναι ψεύδεται, παραπλανάται ή νιώθει λύπη για σενα. Τους υπονομεύεις, όπως και τον εαυτό σου με το να μην βλέπεις αυτό που βλέπουν.

Αυτές οι σκέψεις σε οδηγούν σε μια κατεύθυνση μειώνοντας την αυτοπεποίθησή σας και η αυτοεκτίμηση, και η δική σας εσωτερικός κριτικός έχει μια μέρα στο γήπεδο.

Έτσι αυτή την εβδομάδαόταν κάποιος σας κάνει ένα κομπλιμέντο, δώσε προσοχή προς ποια κατεύθυνση σε οδηγούν οι άμεσες σκέψεις σου. Σε πάνε προς την αποδοχή αυτού του κομπλιμέντου με χάρη και αυξανόμενη αυτοπεποίθηση; Ή προς μια αρνητική άποψη για τον εαυτό σας που τότε μπορεί να γίνει αυτοεκπληρούμενος;

Τροφή για σκέψη όπως πάντα….

Leave a Reply